Recensie: De Onverwachte Held van Kamer 13B – Teresa Toten

DISCLAIMER: Ik heb zelf geen OCS en heb ook geen mensen in mijn omgeving die het hebben. Hierdoor kan ik niet vertellen of het goed is gerepresenteerd in het boek. Deze recensie bevat daarom alleen mijn mening.

SONY DSCOorspronkelijke titel: The Unlikely Hero of Room 13B
Titel: De Onverwachte Held van Kamer 13 B
Auteur: Teresa Toten
Vertaald door: Esther Ottens
Genre: Fiction, Realistic Fiction, Young Adult, Contemporary, Romance, Mental Health, Mental Illness
Gepubliceerd: Oktober 2014 (NL), 27 augustus 2013 (CA)
Uitgeverij: Gottmer (NL), Doubleday Canada (CA)
Pagina’s: 240
Bindwijze: Paperback
Prijs: €15,95

Als Adam tijdens een groepssessie voor jongeren met een dwangneurose Robin ontmoet, is hij op slag verliefd. Hij is vastbesloten om haar Batman te worden, om haar te beschermen tegen de boze buitenwereld. Maar als je zelf met van alles en nog wat worstelt – ruziënde gescheiden ouders, een knettergek stiefbroertje en je eigen dwangneuroses, om maar wat te noemen – is een verliefdheid niet zo makkelijk. Is een ‘normale’ relatie wel mogelijk als je zo veel obstakels moet overwinnen? En dan is er ook nog die kwestie van de dreigbrieven aan het adres van zijn moeder…

Vorig jaar zag ik dit boek bij Boekenfestijn liggen. Het klonk erg bijzonder en anders dan alles wat ik ooit had gelezen dus ik besloot het mee te nemen. Ik verwachtte erg veel van het boek, waardoor het ook nog eens op mijn lijstje met boeken die ik vijf sterren verwachtte te geven belandde. Of ik dat uiteindelijk ook heb gedaan?

Mijn beoordeling: 9.7/10 of 5/5*

Adam heeft een dwangneurose en moet daarom naar groepstherapie. Daar ontmoet hij een heleboel bijzondere mensen, waaronder Robin. Hij wordt verliefd en wil haar beschermen tegen alle gevaren van de buitenwereld. Echter heeft hij zelf zo zijn eigen problemen die hij op moet lossen…

Het eerste wat ik opmerkte was de vreemde schrijfstijl.

Het meisje liep zonder een echte glimlach op haar gezicht, maar ook zonder aarzelen naar de halve kring van stoelen. Ze was ouder, zeker weten. Hoogstwaarschijnlijk. Dus het was hopeloos. Ze ging recht tegenover hem zitten, aan haar uiteinde van de halve kring. Zonder op te kijken sloeg ze haar geniale, perfecte benen over elkaar en wipte een lange zwarte vlecht over haar schouder. Toen hij weer uitademde, was de jongen verliefd.

De schrijfstijl vind ik nogal moeilijk te omschrijven, maar hopelijk kan het stukje hierboven als een goed voorbeeld dienen. Dit zat vooral in het begin van het boek, want hoe verder ik in het boek kwam hoe minder deze stijl me opviel. Of het kwam doordat de stijl zelf was veranderd of doordat ik eraan gewend raakte, weet ik niet.

Wel weet ik dat ik het begin van het boek niet zo interessant vond.
Ik vond Adam namelijk nogal irritant. Er is een sterke instalove en hierna wil Adam gelijk alles voor Robin opgeven. Dit komt voor mij nogal onrealistisch over, hoewel het ook met Adam als persoon te maken zou kunnen hebben. In de eerste paar pagina’s is dit erg duidelijk te merken, omdat hij het constant heeft over hoe perfect Robin is en het feit dat hij een nieuw doel heeft gevonden om haar batman te worden. (In het boek mogen alle deelnemers van de therapie een nieuwe bekende naam kiezen. Adam kiest hierbij voor Batman.)

Daarnaast vond ik de dwangneurose en groepstherapie erg interessant. Adam heeft namelijk dwangneurose en moet hierdoor naar therapie. Deze dwangneurose speelt een grote rol in het boek en is hartverscheurend als je ziet wat het bij Adam doet. Hij tikt en telt constant, maar ook is er het drempelprobleem. Hierbij moet Adam een ritueel doen om over een drempel te gaan. Als het ritueel echter fout gaat, moet hij weer helemaal opnieuw beginnen. En dat was zo verschrikkelijk om te lezen. Adam wordt door alles bang en ook ik werd steeds banger. Je leest namelijk heel goed wat er door hem heen gaat en dat is heel bijzonder maar ook heel angstaanjagend. Ik werd gewoon heel erg verdrietig tijdens het lezen van het boek.

Gelukkig heeft hij een heleboel mensen om zich heen die hem steunen en dat brengt toch licht in het verhaal. De leden van groepstherapie met wie hij vrienden wordt, de moeder van Adam die wordt gedreigd met dreigbrieven, zijn vader en stiefmoeder die voor hem klaar staan en zijn knettergekke stiefbroertje voor wie hij altijd een held zal zijn. Aan het eind van het verhaal sluit je ze allemaal in je hart.

Hoewel ik me stoorde aan de vreemde schrijfstijl en de sterke instalove, is het uiteindelijk nog steeds een heel erg goed boek. Ik leerde een held genaamd Adam met dwangneurose kennen. Hij is een lieve sterke jongen, maar door alle problemen waar hij te maken mee krijgt, werd ik erg bang en verdrietig. Gelukkig leert hij een heleboel nieuwe mensen kennen, die hem, samen met zijn familie, door dik en dun zullen steunen. Een heel mooi boek dat je weinig tegen zult komen en je een hoop kan leren over de imperfectie van mensen. Want dat is dit boek. Zo imperfect, dat het toch perfect is.

Wat is jouw favoriete boek over mental illness?

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s