Recensie: Het Bloed van Olympus – Rick Riordan (Helden van Olympus #5)

WAARSCHUWING! De flaptekst en samenvatting van dit boek bevatten spoilers voor eerdere delen uit de serie.

bloed-van-olympus-1.jpg

Oorspronkelijke titel: The Blood of Olympus
Titel: Het Bloed van Olympus
Serie: Helden van Olympus (#5), Camp Half-Blood Chronicles (#10)
Auteur: Rick Riordan
Vertaald door: Marce Noordenbos
Genre: Fantasy, Young Adult, Fantasy > Mythology
Gepubliceerd: 14 november 2014 (NL), 7 oktober 2014 (VS)
Uitgeverij: Boekerij (NL), Disney Hyperion (VS)
Pagina’s: 447
Bindwijze: Paperback
Prijs: €18,99

*Spoiler*

Zeven halfbloeden geven aan de roep gehoor,
Aan storm of vuur gaat de wereld teloor.
Met een laatste ademtocht wordt bezegeld de eed,
En bij de Deuren des Doods staat de vijand gereed.

Hoewel de Griekse en Romeinse bemanningsleden van de Argo II vooruitgang hebben geboekt, lijken ze nog steeds niet dichter bij het verslaan van de moeder van de aarde, Gaia. Haar reuzen zijn opgestaan en ze zijn sterker dan ooit. Ze moeten worden gestopt voor het feest van Spes, want dan wil Gaia twee halfgoden in Athene offeren. Ze heeft hun bloed nodig – het bloed van Olympus.

De goden, die nog steeds een meervoudige persoonlijkheidsstoornis hebben, zijn nutteloos. Hoe kan een handvol jonge halfgoden het opnemen tegen Gaia’s leger van machtige reuzen? Ondanks het gevaar zit er niks anders op dan om naar Athene te gaan. Ze hebben al veel te veel opgeofferd. En als Gaia wakker wordt, is het game over.

*Einde spoiler*

Mijn beoordeling: 9,5/10 of 4,5/5*

Eerlijk gezegd zag ik op tegen het lezen van dit boek. Niet omdat ik dacht dat het een slecht boek zou zijn, maar omdat ik niet wilde dat het afgelopen zou zijn. Voor de tweede keer! Daarom deed ik vrij lang over Het Bloed van Olympus, hoewel het een geniaal slot van deze serie is!

*Spoiler*

Nu de zeven weer herenigd zijn, kunnen ze hun reis naar Athene voortzetten. De tijd dringt, want Gaia is van plan te ontwaken op het festijn van Spes, wat betekent dat ze nog maar een week hebben voor hun wereld wordt vernietigd… En dat is niet hun enige probleem. In New York wordt Kamp Halfbloed ondertussen geteisterd door de Romeinen die ieder moment kunnen aanvallen. Hun lot ligt in de handen van Nico di Angelo, Reyna en coach Hedge die met de Athena Parthenos voor vrede moeten zorgen tussen de Grieken en Romeinen…  

*Einde spoiler*

Hoewel de hoofdstukken in de eerdere delen in deze serie allemaal geschreven zijn vanuit het oogpunt van een van de zeven van de voorspelling, lees je in Het Bloed van Olympus ook vanuit het oogpunt van Nico en Reyna, die op hun beurt hun eigen queeste hebben. Aangezien ik beide personages enorm underrated en fantastisch vind, vond ik het geweldig om eens vanuit hun perspectief te lezen.  

Dat Nico en Reyna een POV hebben, betekent ook dat Percy en Annabeth er geen hebben. Dit vind ik best jammer, helemaal omdat Percy een heel kleine rol heeft. Annabeth kwam ook niet zo vaak voor als ik had gehoopt, al had zij wel een grotere rol in het verhaal en de plot dan Percy.

Gelukkig kreeg ik daar een stoere Piper, fantastische Nico én de halfbloeden van Percy Jackson en de Olympiërs voor terug, wat het wel een beetje goed maakte. Want, laten we eerlijk zijn, ik keek er enorm naar uit om Nico, Will, Clarisse, Travis en Connor en alle anderen weer terug te zien.

Ook Het Bloed van Olympus is weer erg spannend. Het bouwt zich mooi op en zodra je het boek openslaat word je meegesleurd in het verhaal. Het begint gelijk al spannend en dit blijft zich opbouwen tot het grote einde.

Helaas was het eindgevecht minder spectaculair dan ik had verwacht. De vijand was snel verslagen, terwijl de queeste van de zeven dat ervoor zorgt dat ze de vijand kunnen verslaan een enorme onderneming was, wat niet helemaal klopt bij hoe snel de vijand uiteindelijk is verslagen.

bloed-van-olympus-2.jpg

Voor ze de vijand kunnen verslaan, moeten er wat dingen gebeuren in Griekenland. Zelf ben ik nog nooit op het platteland van Griekenland geweest, maar ik wil er erg graag heen. Mede daarom vind ik het heel leuk om te lezen dat ze echte ruïnes in Griekenland bezoeken. Daarnaast vind ik het leuk om te lezen dat ze eindelijk naar het land waar hun roots liggen gaan met nog meer monsters en mythologische wezens.   

En meer mythologische wezens betekent ook dat er meer goden in voorkomen! Zo ook de boogschutters tweeling Artemis en Apollo en Ares (de god van de oorlog), die naar mijn mening veel te weinig in PJO voorkomen. Ook in Het Bloed van Olympus komen minder bekende goden voor, zoals Nike (de godin van de overwinning).

Ook van deze serie kon ik geen afscheid nemen. Zeker niet na het einde van dit boek! Ook al zijn er nieuwe boeken; ik kan gewoon geen ‘doei’ zeggen tegen dit avontuur. Plus alle nieuwe (en oude), schattige ships die zich begonnen te ontpoppen aan het einde van dit boek :).

Het Bloed van Olympus is een mooi slot van de Helden van Olympus-serie, ook al ging het verslaan van de vijand wat snel. Wel had ik wat meer Percy en Annabeth gewild in dit boek. De spanning wordt mooi opgebouwd en het is onmogelijk weg te leggen. Ik kan gewoon geen afscheid nemen van de personages en de serie!

Heb jij veel boeken gelezen waarin het probleem (te) snel opgelost is (zonder spoilers)?

 

Advertenties

3 comments

  1. Haha, ik denk dat de meerderheid van de PJ-fandom het erover eens is dat dit einde een beetje meh is. Gelukkig dat The Trials of Apollo bestaat, want daar komen we (bijna) iedereen weer tegen. 🙂

    Als antwoord op je vraag: Jep. Children of Blood and Bone van Tomi Adeyemi. En vast nog vele anderen waar ik even niet op kan komen.

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s