Recensie: We Come Apart – Sarah Crossan, Brian Conaghan

P_20190117_145440_1Titel: We Come Apart
Auteur: Sarah Crossan, Brian Conaghan
Genre: Poetry, Young Adult, Contemporary, Fiction, Romance
Gepubliceerd: 9 februari 2017 (VK)
Uitgeverij: Bloomsbury Publishing Plc (VK)
Pagina’s: 326
Bindwijze: Paperback
Prijs: €9,99

Nicu is not so Jess’s type. He’s all big eyes and ill-fitting clothes, eager as a puppy, even when they’re picking up litter in the park for community service. Appearances matter to Jess. She has a lot to hide.

Nicu shouldn’t even be looking at Jess. His parents are planning his marriage to a girl he’s never met, back home in Romania. But he wants to work hard, do better, stay here.

As they grow closer, their secrets surface like bruises. And as the world around them grows more hostile, the only safe place Jess and Nicu have is with each other.

Mijn beoordeling: 7/10 of 3/5*

Ik ben een grote fan van Sarah Crossan en je zou haar ook wel mijn autobuy author kunnen noemen. Ik was dan ook erg benieuwd naar dit boek en ben er in november mee begonnen. Er kwamen allemaal andere boeken tussen en uiteindelijk las ik hem in december als mijn laatste boek van 2018 uit. Was deze samenwerking tussen de twee auteurs even goed als een boek apart van Sarah?

Jess en Nicu hebben beide iets gestolen, waardoor ze taakstraf krijgen. Waar Jess populair is, is Nicu een slachtoffer; hij komt uit Roemenië en dus iemand om gepest te worden. Hoewel ze niet elkaar types zijn, groeien ze door de taakstraf steeds dichter naar elkaar toe. Maar Nicu moet binnenkort terug naar huis, waar hij moet trouwen met iemand die hij niet kent. Mogen ze dan nog wel bij elkaar zijn?

I afraid no one
ever know who I am.

– Sarah Crossan en Brian Conaghan, We Come Apart

Het verhaal klonk erg mooi en origineel. Ik lees namelijk weinig boeken die gaan over deze actuele thema’s. Daarnaast leken Jess en Nicu mij erg realistisch en vrienden die ik in mijn hart kon sluiten. Ook geloofde ik dat ze een grote ontwikkeling door zouden maken en dat zijn topics die ik de laatste tijd in boeken zoek. De perfecte ingrediënten voor een nieuwe favoriet dus. Jammer genoeg ben ik niet zo laaiend als ik had gehoopt.

Jess en Nicu zijn inderdaad twee hoofdpersonen die erg realistisch zijn. Helaas kon ik me lastig in ze verplaatsen. Ze leken werelden van mij verwijderd, terwijl discriminatie toch een grote rol speelt in het verhaal én de maatschappij.
De klasgenoten van Nicu vinden het namelijk moeilijk om hem te accepteren, omdat hij er anders uitziet,  gebrekkig Engels spreekt en uit een ander land komt. Hij komt namelijk uit Roemenië en het was interessant om zijn cultuur te leren kennen. Het verschil is dat zijn ouders een bruid voor hem hebben uitgekozen thuis in Roemenië.

She seem lonely.
She seem lost.
She seem total tragic sad.

– Sarah Crossan en Brian Conaghan, We Come Apart

Wat ook een grote rol speelt in het verhaal, is stelen. En ik denk dat het daar mis ging.
Jess en Nicu stelen beide iets en worden door de politie opgepakt. Daarom moeten ze als taakstraf afval en bladeren opruimen. Hier ontmoeten ze elkaar ook.
Door het stelen, vond ik het lastig om ze te begrijpen. Ik begreep niet helemaal waarom ze per se moesten stelen en er werd ook geen verklaring gegeven. Meer in de trant van dat ze het leuk vonden. Oké?
Als ik van een contemporary verhaal wil houden, wil ik ook van de personages houden en ze begrijpen, maar dat lukte niet.

Ondanks dat ik het moeilijk vond me te verplaatsen in Nicu en Jess, begon ik door het boek heen langzaamaan van ze te houden. Ze zijn imperfect en dat maakt ze juist zo mooi. Vooral aan het einde had ik ze in mijn hart gesloten. Het einde is ontroerend en hartbrekend, maar oh zo mooi.

P_20190117_145248-1

Er zit perspectiefwisseling in het boek en soms kan het lastig zijn om de personages uit elkaar te halen. Gelukkig waren Nicu en Jess makkelijk uit elkaar te houden.Dit kwam onder andere doordat de titels van de hoofdstukken van Nicu met hoofdletters was geschreven en die van Jess niet. Ook had Nicu een eigen stijl in niet-vloeiend Engels. Dit vond ik erg leuk gedaan, om ze zo een eigen stem kregen.

Waar ik bijna twee maanden over het boek deed, las ik het wel erg snel als ik eenmaal bezig was. Dit kwam vooral doordat de hoofdstukken kort waren het in vers was geschreven. De vers was weer erg mooi en niet anders dan ik ben gewend van Sarah. Mocht je nog nooit een boek in vers hebben gelezen, zou ik wel een ander boek van Sarah aanraden. Van Brian Conaghan heb ik nog geen boek gelezen, dus ik weet niet precies hoe die zijn. Misschien dat ik wel eens een gokje ga wagen.

I hate
being target board for
their every
dart.

– Sarah Crossan en Brian Conaghan, We Come Apart

Hoewel ik de personages erg realistisch vond, kon ik me toch moeilijk in ze verplaatsen. Het verhaal was mooi en origineel, maar niet helemaal mijn smaak. Misschien ben ik niet een voorstander van boeken met een maatschappelijk probleem, of moet ik eens meer boeken erover lezen. De schrijfstijl is wel weer netjes gedaan met prachtige vers. Een boek dat ik gewend ben van Sarah Crossan, maar voor mij niet een van haar beste werken.

Wat vind jij van boeken die maatschappelijke problemen aankaarten?

Advertenties

3 comments

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s