Recensie: Artemis Fowl – Eoin Colfer (Artemis Fowl #1)

Artemis-Fowl.jpg


Oorspronkelijke titel:
Artemis Fowl
Titel: Artemis Fowl
Auteur: Eoin Colfer
Vertaald door: Mireille Vroege
Genre: Fantasy, Young Adult, Fiction, Childrens
Gepubliceerd: 2001 (NL), 2 mei 2001 (VK)
Uitgeverij: Vassallucci (NL), Penguin (VK)
Pagina’s: 261
Bindwijze: Paperback
Prijs: €15,99

Mijn vader is een grote fan van Artemis Fowl en in de brugklas raadde hij me aan het te gaan lezen voor Engels. Ik ben toen in de Engelse versie begonnen, maar begreep het niet helemaal en ben erin gestopt. Toen Celine’s zus Artemis Fowl unhaulde en aan mij aanbood, nam ik het mee en ben in de Nederlandse versie begonnen. Na meer dan een maand heb ik het uitgelezen en hier lees je wat ik ervan vond.

Artemis Fowl is een twaalfjarig crimineel meesterbrein, belust op macht en geld en immer in gezelschap van zijn boomlange bodyguard Butler. Wanneer hij erachter komt dat iedere elf een magisch boek bezit, steelt hij een exemplaar, fotografeert het met zijn digitale camera, en e-mailt het naar zijn Mac G6 computer. Op ingenieuze wijze kraakt hij de code, en ontdekt zo de manier om de elfen hun goud afhandig te maken. Artemis’ besluit Kapitein Holly – elfBI’s eerste vrouwelijke officier – te kidnappen, stuit echter op grote weerstand van het in verhalen en legenden zo lief afgeschilderde elfenvolk. Zwaar bewapend en uitgerust met de modernste apparatuur zijn ze vastbesloten zijn plannen in de kiem te smoren…

Mijn cijfer: 8/10

De pluspunten:

  • Wezens
  • Spanning
  • Opbouw van het verhaal
  • Anders dan anders

De minpunten:

  • Lange hoofdstukken
  • Artemis heeft altijd gelijk
  • Introductie personages

Artemis Fowl Junior is, net zoals zijn vader, een meestercrimineel. Hij heeft vele geruchten gehoord over een elfenvolk dat veel goud bezit. Als Artemis het magische boek van de elfen weet te stelen en de vertalen, komt hij erachter waar het goud ligt. Hij ontvoerd een elf in de hoop het goud te kunnen stelen, maar weet niet dat hij kapitein Holly Short, ElfBI’s eerste vrouwelijke officier, heeft weten te vinden. Hij moet alles op alles zetten om te voorkomen dat de ElfBI zijn weg naar het goud van de elfen van hem afpakt.

Ik vond het verhaal mooi opgebouwd. Je wordt eigenlijk meteen in het avontuur gegooid, midden in Artemis’ wereld zonder dat je enig idee hebt wie Artemis Fowl is. Langzaam wordt duidelijk in wat voor gevaar Artemis zichzelf heeft gebracht. Ook de spanning wordt mooi opgebouwd. In het eerste deel van het verhaal ligt de nadruk op het leren kennen van de personages, maar langzamerhand komt er meer en meer spanning bij kijken.

Helaas waren de hoofdstukken lang. Dat is niet verrassend bij Fantasy boeken, maar zelfs voor een Fantasy waren de hoofdstukken erg lang. Om een of andere reden maakt dit het lastiger om door het boek te komen. Als de hoofdstukken te lang worden, zijn ze vaak langdradig en is het minder interessant om door te lezen. Dat is denk ik ook een van de redenen waarom ik er meer dan een maand over heb gedaan om het uit te lezen.

In Artemis Fowl volg je een meestercrimineel, wat het boek anders dan anders maakt. Ik vond het interessant om te lezen wat er in het hoofd van Artemis omging. Daarnaast vond ik een grappig idee dat de ‘goederik’ in dit verhaal eigenlijk een meestercrimineel is.

Artemis Fowl mag dan wel een meesterbrein zijn, toch vind ik niet dat dit hoeft te betekenen dat hij altijd gelijk heeft. Ik vond het wel erg toevallig dat Artemis altijd degene was die het bij het juiste eind had en wie altijd een back-up plan heeft dat ál-tijd, maar dan ook echt ál-tijd werkt. Ook vond ik het niet realistisch dat Artemis deze plannen allemaal heeft bedacht op twaalfjarige leeftijd. Zijn denkwijze en plannen voelden niet aan alsof hij pas twaalf was.

De magische wezens die in het boek voorkomen zijn wel leuk. Ik heb bewondering voor de wezens die mensen kunnen bedenken. Wat magische personages betreft ben ik niet heel creatief, maar Eoin Colfer was dat wel. Grappig genoeg vond ik de elfen, dwergen, trollen en Foaly menselijker dan Artemis en zijn team.
Het fijne aan dat het eerste deel van het boek is gewijd aan het voorstellen van de personages, is dat je de kans krijgt om de wereld van de elfen, dwergen en trollen te leren kennen, waardoor je het goed begrijpt.

Artemis Fowl_2.JPG

Echter was ik geen fan van de manier waarop de personages worden geïntroduceerd. Ze werden geïntroduceerd door middel van een verhaal over hun verleden, soms met een van de andere personages en soms met alleen hen en de wereld. Hierdoor kreeg ik een beetje een geforceerd gevoel van het verhaal. Daarnaast vond ik het lastig om me te identificeren met de personages, omdat ik niet het gevoel kreeg dat ik ze kende.

Net toen ik dacht dat het boek niet echt meer spannend werd, kwam de eindknaller die vrij spannend was. De laatste hoofdstukken heb ik dan ook in een razend tempo uitgelezen, omdat ik wilde weten wat Artemis van plan was en wat er zou gebeuren met de personages.

Conclusie

Zou ik dit boek nog een keer lezen?
Ik ben van plan Artemis Fowl over een tijd te gaan herlezen in het Engels, omdat ik het verhaal nu ken en het dan misschien wat beter te begrijpen is. Daarna hoop ik de rest van de serie te kunnen lezen in het Engels.

Zou ik dit boek aanraden?
Artemis Fowl is over het algemeen een leuk boek, mits je van Fantasy houdt. Als je niks hebt met Fantasy of het wel te doen vindt, zou ik het niet aanraden.

Wat vond jij van Artemis Fowl? Kijk je uit naar de film?

Advertenties

One comment

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s