Recensie: Verwoest – Margje Woodrow

screenshot_20180814-195358_1Titel: Verwoest
Auteur: Margje Woodrow
Genre: Young Adult, Thriller
Gepubliceerd: 28 februari 2018
Uitgeverij: Uitgeverij de Fontein
Pagina’s: 270
Bindwijze: Hardcover
Prijs: €13,99

Ik ben fan van jeugdthrillers! Ik wil er graag meer van lezen, dus toen op de Vakantiebieb dit boek te lezen was, wist ik gelijk dat ik hem wilde lezen. Ben ik na dit boek van plan om meer boeken van Margje Woodrow te lezen?

Wanneer Juul het graf van haar broer Milan bezoekt, doet ze een schokkende ontdekking:
DOEN + DURVEN = WAARHEID staat er in de aarde gekerfd.
Niet veel later ontvangt ze een boodschap: in ruil voor de waarheid over Milans dood krijgt ze een dare.
Juul besluit de uitdaging aan te gaan; ze móét weten wat haar broer is overkomen. Maar dan volgen de dares zich in moordend tempo op en ze zetten Juul helemaal klem.
Wie is de persoon die haar uitdaagt? En lukt het Juul om de waarheid te achterhalen?

Mijn cijfer: 7.5/10

De pluspunten:

  • Het boek begint gelijk spannend
  • Margje Woodrow weet de spanning het hele boek door goed vast te houden
  • Delen vanuit de dader maken het boek nog spannender

De minpunten:

  • Aan het begin van het boek stoorde ik mij aan de korte zinnen, maar later viel het wel mee
  • Weinig mensen die je verdacht kan vinden
  • Het einde niet zo bevredigend

Juuls broer Milan is onlangs overleden door een ongeluk, maar Juul gelooft dat er iets anders aan de hand is. Wanneer ze op zijn graf Doen + Durven = Waarheid vindt en neemt de dare aan die haar wordt opgedragen om het verhaal achter Milans dood te ontdekken. De dares worden steeds erger en is Juul dan nog wel bereid om het verhaal te leren kennen?

De zinnen in het boek zijn erg kort, wat mij aan het begin van het boek nogal irriteerde. Gelukkig viel het later voor mij nog wel mee, maar zeker in het begin verstoorde dat mijn leesplezier.

Wat wel positief aan het begin is, is dat het boek gelijk spannend is. Meteen in het begin is Juul op de begraafplaats en krijgt ze de griezelige woorden te zien. De gelijke spanning was fijn, waardoor je verder wil lezen, in tegenstelling tot sommige andere boeken waar pas iets gebeurt vlakbij het midden. Door de spanning ben je ook gelijk op je hoede en dit verdwijnt niet totdat je het boek uit hebt. Doordat de ‘dader’ Juul ook in de gaten houdt, was ik nogal huiverig voor wat er ging gebeuren en zat ik de hele tijd op het puntje van mijn stoel. Woodrow weet de spanning gelukkig goed vast te houden, waardoor je iedere onschuldige gebeurtenis toch wantrouwig opneemt. Want stel dat!
Ook werden de hoofdstukken met Juul afgewisseld met delen over de dader. Dit maakte het boek nog spannender, waardoor je door wilde lezen.

Toch waren er niet veel mensen die we verdacht konden vinden.
Ik zat tijdens het lezen dus de hele tijd met deze gedachte opgescheept: “Oh, wie is de dader nou? Want iedereen kan het zijn, maar ze hebben niet echt motieven, dus zijn ze niet verdacht genoeg om verdacht te zijn.”
Dat vond ik wel jammer, omdat ik liever zo’n gedachte wil: “Ik dacht te weten wie de dader was, maar dat bleek dus niet zo te zijn?!” Of “Ik switch de hele tijd tussen daders, want ik weet het nog steeds niet!” Naar mijn mening waren er niet zoveel hints die over de dader gingen, maar het zou ook kunnen dat ik ze gewoon niet heb opgemerkt!

Ik wist dus lange tijd niet wie de dader was. Toch realiseerde ik me enkele pagina’s voor de bekendmaking wie de dader precies was. Dit kwam doordat er een echte hint werd gegeven wie het precies was. Ik realiseerde me toen dat het een personage bleek te zijn die ik bij de introductie al verdacht had gevonden, alleen was die ‘dader’ toen naar de achtergrond gevallen. Door mijn realisatie kwam de bekendmaking dus niet echt als een verrassing. Ik vond het wel jammer dat we dit personage niet ontzettend goed leren kennen, waardoor we hem/haar ook moeilijk konden ontdekken met goede redenen.

Op het einde, wanneer de ‘dader’ bekend wordt gemaakt, moest ik denken aan het einde van Disconnect van Juultje van den Nieuwenhof. De setting is namelijk ongeveer hetzelfde.

Ik dacht dus dat het boek een aantal weken in beslag neemt, maar het bleken maar een paar dagen te zijn?!

Ik vond het einde niet zo bevredigend. Het eindigde voor mij nogal plots en er waren een aantal zaken niet erg uitgewerkt waar ik graag een antwoord op had gewild. Zo begreep ik niet wat de de band met Fleur (de beste vriendin van Juul) precies was. Dit was voor mij niet helemaal duidelijk. Ook begreep ik niet waarom de dader Juul te pakken wilde krijgen als hij/zij alleen te maken had met Milan. Juul had zelf niks gedaan, maar toch moest hij haar krijgen. Zit er een reden achter of heeft het gewoon met dit boek of meerdere boeken te maken?

Conclusie

Zou ik dit boek herlezen?
Nee, ik denk niet dat ik dat zal gaan doen. Ik heb het boek niet in bezit en zie ook geen reden om het te herlezen. Ik ken het verhaal immers al en weet al wie de ‘dader’ is, dus ik denk ook niet dat ik er veel plezier uit zal halen.

Zou ik dit boek aanraden?
Ja, als je van jeugdthrillers houdt en deze nog niet hebt gelezen of er juist mee wil beginnen, is dit een goede aanrader. Het is een spannend boek en ik ben erg benieuwd naar andere boeken van deze schrijfster.

Wat is jouw favoriete jeugdthrillerauteur?

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s