Recensie: Aristoteles en Dante ontdekken de geheimen van het universum – Benjamin Alire Sáenz

p_20180727_122205_1Oorspronkelijke titel: Aristotle and Dante Discover the Secrets of the Universe
Titel: Aristoteles en Dante ontdekken de geheimen van het universum
Serie: Aristotle and Dante Discover the Secrets of the Universe (#1)
Auteur: Benjamin Alire Sáenz
Vertaald door: Aimée Warmerdam
Genre: Young Adult, LGBT+, Contemporary, Romance
Gepubliceerd: 8 juni 2017 (NL), 21 februari 2012 (VS)
Uitgeverij: Blossom Books (NL), Simon & Schuster (VS)
Pagina’s: 352
Bindwijze: Hardcover
Prijs: €15

Vorig jaar was iedereen er zo lyrisch over, waardoor ik het ook wilde lezen. Ik verwachtte alleen zoiets als Ik Geef Je de Zon en die was naar mijn mening niet zo goed als vele anderen vonden. Ik was dus niet echt van plan om het boek snel te gaan lezen, totdat het werd afgeprijsd naar €10 en mijn zus zo enthousiast was en ik het uiteindelijk toch kocht en las.

Aristoteles is een eenzame, boze tiener die misschien wel iets te veel over de wereld nadenkt. Dante is een eigenwijze betweter die het liefst de hele dag zonder schoenen rondloopt. Als ze elkaar bij het zwembad tegenkomen, lijken ze niets met elkaar gemeen te hebben – behalve het feit dat ze allebei vernoemd zijn naar oude filosofen. Toch ontstaat er een bijzondere vriendschap, zo eentje die levens verandert. En dankzij hun vriendschap ontdekken Ari en Dante wie ze zijn, en wie ze willen worden.

Mijn cijfer: 9.5/10

De pluspunten:

  • Door dit boek ga je ook veel nadenken over het universum
  • Het boek is anders dan andere en dat maakt het zo uniek

De minpunten:

  • Uhm, geen? Misschien dat de titel zo lang is en dat is soms een beetje vermoeiend…

Aristoteles en Dante zijn twee verschillende tieners, die wel allebei veel nadenken over het universum. Als ze elkaar beter leren kennen, ontstaat er een bijzondere vriendschap die hun antwoorden geeft op de vragen over wie ze zijn en wie ze willen worden.

Als ik aan dit boek dacht, dacht ik al gauw aan een boek dat zo was als Ik Geef Je de Zon. Dat boek vond ik niet zo goed als veel anderen vonden, dus stond dit boek niet hoog op mijn TBR. Maar ik ging het toch lezen, met lage verwachtingen.
Ik denk dat dat de reden is geweest waarom ik het boek hoog heb beoordeeld. Ik heb het in bezit en voordat ik was begonnen, zat ik al te denken wat ik met het boek moest doen als ik er niks aan vond. Ik verwachtte niet dat het een boek zou worden die ik zo mooi vond als ik het nu vind.

Ik denk niet dat ik het boek zo heb begrepen als ik het zou moeten begrijpen. Dat ik alle woorden heb gelezen en begrepen die er stonden en die er niet stonden. Ik heb het verhaal niet gelezen zoals anderen. Maar ik heb het boek wél gelezen op mijn manier en op de manier dat ik het verhaal begreep.

Dit is een filosofisch boek. Ari en Dante denken ontzettend veel na, waardoor jij ook begint na te denken. Er staan allemaal interessante gedachtenspinsels van Ari in en dat vond ik wel mooi. Ik weet alleen niet of ik nou meer of minder begon na te denken door het boek. Aan de ene kant dacht ik meer, maar aan de andere kant had ik ook het idee dat Ari voor mij begon na te denken. Alsof Ari alles dacht en mijn gedachten daarom wat rustiger werden. Wat klink ik toch onzinnig hier.

Terwijl ik het boek aan het lezen was, realiseerde ik me dat het boek anders was.
De personages zijn anders dan andere personages.
Hoe het verhaal is opgebouwd is anders. Waar een gemiddeld boek een verhaal heeft dat zo geschapen is dat het in het boek past, heeft dit boek dat niet. Het is alsof je een deel van het leven van Ari neemt en dat opschrijft. Het is zijn leven en dat merk je ook. Alsof Ari en Dante en iedereen leeft. Het maakte het boek zo echt en zo rauw.

Doordat de broer van Ari in de gevangenis zit en dat ook een rol speelt in het boek, moest ik meerdere malen denken aan Nieuwe Maan. Daarin zit de broer van de hoofdpersoon Joe ook in de gevangenis. De relatie tussen de broers heeft wat gelijk in beide boeken. Ik denk dat als je dat boek mooi vond, je deze ook zeker zult waarderen. Ook andersom.

Conclusie

Zou ik het boek nog een keer lezen?
Ja, dat ben ik wel van plan. Misschien als ik even genoeg heb van een aantal hersenloze boeken en wat meer wil nadenken. En dan wil ik ook wat mooie quotes markeren. Hmm, heb nu al zin in een reread!

Zou ik het boek aanraden?
Ja. Alleen denk ik niet dat het verstandig is om hoge verwachtingen te hebben. Als je veel van dit boek verwacht, denk ik niet dat je het zo bijzonder gaat vinden. Dan is het maar een vaag boek. En ja, het is moeilijk om lage verwachtingen te hebben bij een boek dat zo gehyped is. Maar probeer het. Dan zal je het denk ik wel begrijpen.
Zoals Myrthe van Blossom Books het zegt: ‘Je kunt Ari en Dante maar één keer voor de eerste keer lezen, en wauw, wat zul je daarvan genieten.’

Ken jij nog meer boeken die ook zo filosofisch zijn?

5 comments

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s