Recensie: Alter Ego – Marissa Meyer

p_20180716_144514Oorspronkelijke titel: Renegades
Titel: Alter Ego
Serie: Renegades #1
Auteur: Marissa Meyer
Vertaald door: Sandra C. Hessels
Genre: Fantasy, Young Adult, Science Fiction
Gepubliceerd: 1 december 2017 (NL), 7 november 2017 (VS)
Uitgeverij: Blossom Books (NL), Feiwel & Friends (VS)
Pagina’s: 542
Bindwijze: Hardcover
Prijs: €19,99

Ik heb van Marissa Meyer nog weinig boeken gelezen. De enige is Cinder, hoewel ik wel verder wil met de serie. Alter Ego klonk wel leuk, al was ik een beetje huiverig, omdat ik niet de grootste fan van superhelden en -schurken ben. Toen mijn zus het boek leende, wilde ik het wel lezen en proberen. Zou het iets voor mij zijn?

Hij wil gerechtigheid. Zij wil wraak.

De wereld zoals wij die kennen bestaat niet meer. Uit de ruïnes van de verpulverde samenleving zijn de Rebellen opgestaan: mensen met uitzonderlijke gaven, die als superhelden de vrede en orde herstelden. Ze zijn een symbool van hoop en moed geworden – behalve voor de schurken die ooit door hen verslagen en verbannen zijn…

Nova heeft een reden om de Rebellen te haten en wil maar één ding: wraak. Als ze infiltreert in de organisatie van de Rebellen, ontmoet ze Adrian. Hij gelooft in gerechtigheid, en in Nova. Maar Nova is loyaal aan iemand die een einde aan allebei zou kunnen maken…

Mijn cijfer: 8,5/10

De pluspunten:

  • De begaafden hebben allemaal krachten en het is interessant om die te leren kennen
  • Leuk verhaal 😀
  • Veel spanning en af en toe wat rust, waarin je de personages beter leerde kennen
  • Je begint na te denken over helden en schurken

De minpunten:

  • Adrian was echt super irritant! Net als een deel van de raad, eigenlijk
  • Doordat het best dik is, ging ik er wat moeizamer doorheen

Al sinds ze jong is, heeft Nova een hekel aan de Rebellen. Zo’n erge hekel zelfs, dat ze de Rebellen wil uitschakelen. Om dat te doen, doet ze zich voor als een onschuldig persoon en gaat bij de Rebellen. Daar leert ze de Rebel Adrian kennen. Langzamerhand begint ze dan te twijfelen of de Rebellen nou wel echt zo erg zijn. Maar ze is een Anarchist en loyaal aan de grootste vijand van de Rebellen…

Ik was nogal huiverig voor het verhaal. Ging ik het wel net zo leuk vinden? Ik heb namelijk geen bijzondere band met superhelden en -schurken…
Gelukkig vond ik het verhaal stukken leuker dan verwacht. Het is lekker spannend, maar het heeft ook wat rust momenten waarin je de personages wat beter leert kennen. Ik vond het interessant om over de krachten van de personages te lezen, want hoe stak het allemaal in elkaar? Welke krachten hadden ze allemaal?

Hoewel ze erg positief waren over al die krachten, gaan ze ook nadenken of het wel echt zo goed is. Is het wel echt zo goed om allemaal krachten te hebben? Mensen kunnen het dan ook misbruiken en dat wil je natuurlijk niet hebben.

p_20180716_144256

Voordat ik begon met lezen en alleen de flaptekst had gelezen, had ik eigenlijk verwacht dat de stad helemaal perfect was. De Rebellen waren aan de macht gekomen en die waren super cool, dus dan moest het allemaal toch tiptop in orde zijn? Dit bleek dus niet zo te zijn en ik was nogal verbaasd. Het bleek juist helemaal niet zo goed te zijn. De Rebellen (of eigenlijk de Raad (de paar begaafden die de stad weer ‘beter’ hadden gemaakt)) waren helemaal niet zo goed als ze je willen laten beloven.

Dit brengt ons bij het volgende punt.
In het boek lees je namelijk zowel vanuit Adrian/Rebel als Nova/schurk. Hierdoor is het moeilijker om een kant te kiezen, omdat je beide motieven leest en ook met ze mee gaat leven. Je ‘begrijpt’ de schurken nu ‘beter’. Je begint je dan ook af te vragen: Zijn schurken nou echt zoveel slechter en helden de beste? Of is dit allemaal met de paplepel ingegoten?

p_20180716_144440

Het boek is voor mij wat dikker (ongeveer 550 pagina’s), dus ging ik er helaas wat moeizamer doorheen. Hij was leuk, maar omdat het zoveel dikker is dan ik normaal gewend ben, word ik een beetje ‘ontmoedigd’. Maar misschien vind ik andere boeken dan wat dunner en vind ik boeken van 600 pagina’s niet meer zo erg.

Een andere reden dat ik het boek misschien wat langzamer las, was dat ik een hekel had aan Adrian. Hij is namelijk echt strontirritant. Op mij is hij overgekomen als perfect en urgh. Ik mocht hem echt niet! Ook een aantal leden van de Raad was irritant, maar voor de rest waren de personages wel leuk 🙂

Het einde was echt verrassend en ik vraag me af hoe dat nou is gebeurd! (Als je het boek ook hebt gelezen weet je denk ik wel wat ik bedoel.) Ik ben heel benieuwd hoe dat dan verder gaat. Gelukkig hoeven we nog tot december te wachten, dus dat kan ik wel aan 🙂

Conclusie

Zou ik het boek nog een keer lezen?
Hmm, denk het niet. Ik vond het een leuk boek, maar niet zó leuk dat ik het zou herlezen. Misschien dat ik het zal herlezen als ik dit boek in bezit heb, maar dat heb ik niet. Het staat dus niet op de planning en ik denk niet dat het nog gaat komen.

Zou ik het boek aanraden?
Als je van superhelden en -schurken houdt, is dit zeker een aanrader! Vooral als je van X-Men houdt, omdat het best vergelijkbaar is. Zelfs als je weinig boeken leest, is dit dan een aanrader. Maar als je helemaal niks met superhelden hebt, denk ik niet dat je er heel erg van gaat genieten…

Helden of schurken?

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s