Recensie: Zes seconden -Daniëlle Bakhuis

img-20180623-wa0000Titel: Zes seconden
Auteur: Daniëlle Bakhuis
Genre: Young Adult, Thriller
Gepubliceerd: 15 november 2014
Uitgeverij: Ploegsma
Pagina’s: 190
Bindwijze: Hardcover
Prijs: €15,99

Toen ik laatst naar de bibliotheek was, heb ik Zes seconden meegenomen, omdat ik het al een tijdje graag wilde lezen. Na Ze was 16, Het Achterhuis en Vuurproef kon ik dan eindelijk beginnen met Zes seconden. Ik heb hem in twee middagen uitgelezen! Of hij het waard was? Dat lees je hier.

Iemand knielt bij het lichaam en houdt zijn oor boven het masker.
‘Een ambulance!’ schreeuwt een jongensstem. ‘We hebben een ambulance nodig!’
Op dat moment valt mijn leven in twee stukken: ervoor en erna.

Zes seconden. Dat is precies hoelang de Afrekening duurt: een illegaal spel waarbij een slachtoffer in elkaar wordt geschopt voor geld. Veel geld. Jasmijn en haar vriendinnen besluiten mee te doen, maar de gevolgen blijken groter dan Jasmijn ooit had kunnen voorzien. Wie kun je vertrouwen als je niemand meer kunt vertrouwen?

Mijn cijfer: 8,4/10

De pluspunten:

  • Het einde is gaaf!
  • Leuk dat je op het einde ook nog eens de Omerta leest.
  • Het boek is mega spannend!
  • Het verhaal leest vlot.
  • Het verhaal komt snel op gang.

De minpunten:

  • Waar ging die hele zoektocht nou eigenlijk over?
  • De personages waren vlak.

Jasmijn en haar vriendinnen zijn enorm blij als ze eindelijk een Uitnodiging krijgen voor het Feest. Ze willen vooral meedoen aan de Afrekening, een illegaal spel waarbij het slachtoffer zes seconden lang in elkaar geschopt wordt voor geld, die aan het eind van het Feest plaatsvindt. Maar dan gaat het helemaal mis: iemand blijft doortrappen nadat de zes seconden voorbij zijn! Maar wie zou zoiets doen? En waarom?

Dit verhaal kwam enorm snel op gang. Je begon erin en je zat gelijk midden in het verhaal! Voor ik het wist, werd ik het boek ingezogen en kon ik niet meer stoppen met lezen! Ik vond het erg fijn dat het geen tien hoofdstukken duurde om de personages voor te stellen en de situatie te schetsen. Nee, je begon en na twee pagina’s was het verhaal al begonnen.

Wat wel jammer was aan Zes seconden, is dat de personages weinig diepte hadden. Zeg maar gerust geen. Het enige dat ik te weten ben gekomen van het uiterlijk van Jasmijn is dat ze krullen heeft. Maar welke kleur ogen? En welke kleur haar? Is ze lang? Dik? Dun? Geen idee. En dan ben ik nog niet begonnen over haar innerlijk. Welke eigenschappen maken haar bijzonder? En hoe zijn Jackie, Olivia en Hanna? Wat jammer is aan vlakke personages, is dat je een connectie met de personages mist. Je voelt je niet verbonden met de personages, omdat ze niet echt tot leven zijn gekomen in het verhaal.

Ik vond de spanning die als een rode draad door het boek liep echt geweldig! Van begin tot eind was het spannend. Echt waar! Ik kon het hele boek door niet stoppen met lezen! Ik móést weten wat er gebeurd was, waardoor ik maar door bleef lezen en door bleef lezen. Dat is waarschijnlijk ook de reden dat ik het boek in twee middagen heb uitgelezen. Alleen al vanwege de spanning zou ik hem aan iedereen aanraden!

Ondanks alles snapte ik nou niet goed waar Jasmijn nou het hele boek naar op zoek was. Wat wilde ze zo nodig weten? Ja, wie zo lang door bleef schoppen. Maar ging het daar echt om? Het was mij een beetje onduidelijk… Aan de andere kant snapte ik Jasmijn ook wel een beetje. Ze voelde zich schuldig en wilde wat terug doen, maar of het zo’n goed idee van haar was om het op deze manier te doen? Ik betwijfel het…

Een leuke toevoeging vond ik de zogenoemde Omerta. In dit laatste hoofdstuk legt de dader uit waarom hij/zij het heeft gedaan. En wat er al die tijd in zijn/haar hoofd is omgegaan. Dit was mooi, want zo voelde je mee met wat diegene heeft gevoeld en snapte je de dader meer. Eigenlijk was de dader het enige personage die een beetje diepte kreeg, dankzij de Omerta.

Conclusie

Zou ik het boek nog een keer lezen?
Ik denk het eerlijk gezegd wel. Ik vond het zo’n spannend boek! Alleen misschien is het nu wel iets minder spannend, omdat ik al weet hoe het boek afloopt.

Zou ik het boek aanraden?
Absoluut! Het is een enorm spannend boek! Persoonlijk vond ik hem zeker veel beter dan Wat als…, dit ik eind vorig jaar heb gelezen. Ik zou hem zeker aan iedereen aanraden!

Wat vind jij van personages zonder diepte?

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s