Recensie: George – Alex Gino

p_20180603_211126Oorspronkelijke titel: George
Titel: George
Auteur: Alex Gino
Vertaald door: Carla Hazewindus
Genre: Childrens > Middel Grade, LGBT+, Contemporary, Realistic Fiction, Fiction, Young Adult
Gepubliceerd: mei 2016 (NL), 25 augustus 2015 (VS)
Uitgeverij: Kluitman (NL), Scholastic Press (VS)
Pagina’s: 224
Bindwijze: Hardcover
Prijs: €14,99

Toen Veerle en ik samen naar de bibliotheek toe gingen, vroeg mijn zus of ik misschien een aantal boeken voor haar kon lenen. Een van die boeken was dit boek. Nadat ik de flaptekst had gelezen, wilde ik het ook lezen en nadat zij het uit had gaf ze het aan mij. Ik las het en wat vond ik er nou van?

Als mensen naar George kijken, denken ze een jongen te zien. Maar zelf weet George dat ze geen jongen is. Ze weet zeker dat ze een meisje is.

George denkt dat ze dit voor altijd geheim zal moeten houden. Dan vertelt de juf dat ze met de klas het toneelstuk Charlotte’s Web op gaan voeren. George wil héél erg graag de rol van Charlotte spelen. De juf zegt dat ze er niet eens auditie voor kan doen… omdat ze een jongen is. Met de hulp van haar beste vriendin Kelly verzint George een plan. Niet alleen omdat ze Charlotte kan spelen, maar omdat ze dan kan zijn wie ze is – voor eens en altijd.

Mijn cijfer: 8/10

De pluspunten:

  • Dit boek gaat eens over wat andere dingen dan normaal!
  • Het is ook erg geschikt voor jongere kinderen
  • Het brengt gespreksstof met zich mee

De minpunten:

  • Naast het onderwerp zelf was het niet heel bijzonder
  • George werd gelijk het toppunt van meisje zijn

George is als meisje in het verkeerde lichaam geboren. Ze wil laten zien aan de buitenwereld, maar weet eigenlijk niet zo goed hoe. Totdat ze met school een toneelstuk gaan opvoeren en George de hoofdrol wil spelen: een meisje. De juf laat haar niet spelen, omdat George volgens haar een jongen is. Samen met haar beste vriendin verzint ze een plan om Charlotte te spelen, maar vooral zodat ze dan eindelijk eens kan zijn wie ze altijd als is geweest.

Wat mij als eerste opviel toen ik even door het boek bladerde was het lettertype. Zowel het lettertype als de regelafstand zijn erg groot, waardoor het erg makkelijk te lezen is. Zo is het ook aan te raden voor jongere kinderen. Doordat het zo groot was en het verhaal best leuk is, vlieg je er doorheen.

p_20180603_2119271

Wat dit boek anders maakt dan veel andere boeken die op de markt liggen, is dat je leest vanuit het perspectief van een transgender. Dit kan in het begin voor verwarring zorgen als je niet weet waar het over gaat en in het begin vond ik het nog anders, maar het went snel en al binnen een paar pagina’s is het heel normaal. Het voelt echt alsof je vanuit het perspectief van een meisje leest totdat iemand weer zegt dat ze een jongen is. Hoewel ze duidelijk een meisje is, vond ik het af en toe nogal overdreven. George werd gelijk het toppunt van meisje zijn en dat vond ik soms nogal irritant.
Toch denk ik dat dit boek een andere blik op de wereld kan werpen en als mensen het lezen, is de kans groot dat ze er over zullen praten en het makkelijker accepteren. Dit is namelijk best goede gespreksstof.

Wat het boek ook erg realistisch maakt, is dat niet iedereen het gelijk accepteert als George vertelt dat ze een meisje is. Haar klasgenoten vinden het niet kunnen en haar moeder heeft er moeite mee dat George een meisje is en geen jongen. Dit is in het boek goed naar voren gebracht en het is niet zo dat iedereen het normaal vindt en het gelijk accepteert. Dit is ook niet zo in het echte leven, dus waarom wel in een boek?

Hoewel er wel een paar gemene kinderen in het boek zitten, waren er vooral leuke personages. George was een fijne hoofdpersoon om vanuit te lezen, Kelly was leuk en ook Scott was erg aardig tegen George. Dus met die personages was niets mis!

Verder was dit boek niet erg bijzonder. Het boek was leuk, maar of ik het nou zo bijzonder of ontroerend vond? Nee, dat helaas niet.

p_20180603_212115

Conclusie

Zou je het boek nog een keer lezen?
Nee, dat denk ik niet. Het is voor mij niet bijzonder genoeg om te herlezen.

Zou je het boek aanraden?
Dat dan weer wel! Zo is het weer eens wat anders dan alle andere boeken die je veel op de markt ziet verschijnen. Het zou leuk zijn als er meer van dit soort boeken zouden verschijnen, zodat mensen het hopelijk ook eerder zullen accepteren in het “echte” leven.
Welk boek vind jij geschikt voor zowel YA’s kinderen?

Advertenties

2 comments

  1. “Het voelt echt alsof je vanuit het perspectief van een meisje leest totdat iemand weer zegt dat ze een jongen is. Hoewel ze duidelijk een meisje is, vond ik het af en toe nogal overdreven. George werd gelijk het toppunt van meisje zijn en dat vond ik soms nogal irritant.”

    Misschien voelt het zo omdat George ook een meisje is? En dan komt de grote vraag: wat is een meisje? Ik zal niets zeggen over dat je het overdreven vindt, maar ik vind het niet terecht om dit een toppunt te noemen. Ik herhaal nogmaals: wat is een meisje? Meisjes die van voetballen houden zijn meisjes, meisjes die van make-up houden zijn meisjes, meisjes die van geen van beide houden zijn meisjes. Wat is hier dan het toppunt van? Er is geen toppunt. Je kunt wel zeggen dat George heel erg uitbeeldt wat wordt gezien als heel stereotypisch meisjesachtig gedrag,maar dat is geen toppunt. Ik wil niet zeggen dat je mening onacceptabel is, want dat is het niet.

    Verder denk ik dat je dit boek niet zo bijzonder vond omdat je een heel plot verwachtte en je dat niet kreeg. Naar mijn mening is George meer bedoeld om te laten zien hoe het is om transgender te zijn en door welke worstelingen een transgender persoon moet gaan dan om een heel plot te draaien. Waarschijnlijk is daarvoor The Art of Being Normal meer geschikt.

    Dat het niet emotioneel of bijzonder was snap ik wel. George is een beetje zoals Love, Simon. Degenen die echt geraakt worden zijn meestal degenen die zich goed kunnen plaatsen in de personages of het plot, omdat ze vergelijkbare situaties meegemaakt hebben.

    Mensen die dat niet meegemaakt hebben snappen het meestal niet, omdat ze zulke situaties nooit meegemaakt hebben. 🙂

    Hopelijk snap je dit boek nu meer. 🙂

    Like

    • Ja bedankt! Ik snap het boek nu veel beter 😀
      Ik begrijp wat je bedoelt en ik denk dat je inderdaad gelijk hebt. Want wat is precies een meisje? Wanneer is iets meisjesachtig?
      Ik ben nu wel erg benieuwd geworden naar The art of being normal 🙂

      Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s