Recensie: Ze was 16 – Marlies Allewijn

20180601_174847

 

 

 


Titel:
Ze was 16
Auteur: Marlies Allewijn
Genre: Historical > Historical Fiction, Young Adult, Tweede Wereldoorlog
Gepubliceerd: 15 maart 2016
Uitgeverij: Kluitman
Pagina’s: 425
Bindwijze: Hardcover
Prijs: €14,99

Voor Nederlands hebben we elk jaar een opdracht waarbij we in tweetallen twee boeken van hetzelfde onderwerp moeten lezen en die met elkaar moeten vergelijken. Vervolgens moeten we daar een presentatie over maken. Celine en ik hebben besloten deze opdracht samen te doen. Dit jaar hebben we gekozen voor het onderwerp Tweede Wereldoorlog. Een van deze boeken is Ze was 16.

De zestienjarige Janna uit Zeeland moet in het voorjaar van 1944 plotseling gaan werken voor de Duitse militairen die in haar dorp zijn gestationeerd. En dat naast het huishouden en de zorg voor haar labiele moeder. Als ze via haar vrienden betrokken laat bij het verzet, zit Janna gevangen tussen twee uitersten: blijft ze haar werk voor de Duitsers doen, die toch best aardig tegen haar zijn? Of kiest ze voor de ‘goede kant’? De ontmoeting met de mooie Willem brengt een lichtpuntje in de ellende.

Zeventig jaar later wordt de dan zestienjarige ras-Amsterdamse Ize door haar ouders ‘verbannen’ naar dat stomme en suffe Zeeland, waar haar oma woont. Ize zit zó niet te wachten op een zomer vol saaiheid tussen de boeren. Dan vindt ze een foto van Janna, een meisje dat erg op haar oma lijkt. Als haar oma schrikt en haar vraagt ‘dit hele verhaal’ met rust te laten, is Ize’s nieuwsgierigheid gewekt.

Mijn cijfer: 8,9/10
De pluspunten:

  • Het verhaal was erg mooi en ontroerend.
  • Leuk dat de verhalen van Ize en Janna in elkaar verstrengelen.
  • Als het verhaal eenmaal op gang is gekomen, kun je het boek moeilijk wegleggen!

De minpunten:

  • Het verhaal kwam vrij laat op gang.
  • Soms was het verhaal wat voorspelbaar.

Ize moet in de zomer bij haar oma in Zeeland logeren, omdat haar ouders relatietherapie in Spanje ondergaan. Daar vindt Ize een foto van een mysterieus meisje dat erg op haar oma lijkt. Haar oma vraagt haar de foto met rust te laten, maar Ize is eigenwijs en zet een zoektocht op naar het mysterieuze meisje.

Jammer aan het verhaal vond ik dat het vrij laat op gang kwam. De foto werd wel al vrij snel ontdekt, maar er zat veel tijd tussen het vinden van de foto en het echt beginnen van de zoektocht. Dat was jammer, want ondertussen ging het gedeelte van het verhaal van Janna gewoon door. Daardoor wist je soms van te voren al wat Ize ging ontdekken over Janna.

Wat ik erg mooi vond aan het boek, was dat de verhalen van Ize en Janna zich in elkaar verstrengelen. Het moment dat Ize en de anderen iets ontdekken over Janna, lees je het direct na het hoofdstuk in het verhaal van Janna. In het begin was dit nog een beetje rommelig, maar later in het verhaal werd het wat mooier en stonden de verhalen beter in verhouding tot elkaar.

Persoonlijk vond ik Janna’s verhaal het mooiste verhaal, omdat dat heel mooi laat zien hoe het ‘normale’ leven in de Tweede Wereldoorlog ook gewoon doorging en hoe het verzet in elkaar zit in een klein dorpje. Ik vond Ize’s verhaal minder mooi, omdat Ize een beetje de stereotype puber is. Ze is koppig, opstandig, snel boos en dat allemaal extreem overdreven. Dat irriteerde me soms wel een beetje.

Soms was het verhaal wat voorspelbaar, wat jammer is. Waarschijnlijk komt die voorspelbaarheid een beetje doordat je de verhalen van Ize en Janna door elkaar leest. Dit gebeurde vooral in het begin, toen de verhalen nog niet zo mooi op elkaar afgestemd waren. Dan las je iets bij Janna en wist je: o, het zit dus zo! En dan kwam je er een tijd later achter dat het inderdaad zo zat. Ik had het idee dat de ontdekking van Ize dan een verrassing moest zijn, maar dat was het niet doordat je het al had geraden tijdens een stuk van Janna.  

Hoewel het verhaal lastig op gang kwam, kon ik niet meer stoppen toen het verhaal eenmaal op gang was gekomen! Je wilde gewoon weten wie Janna was en wat er met haar was gebeurd. Dus ik heb het uiteindelijk in een teug uitgelezen.

Ik heb ook gemerkt dat je Ze was 16 het beste snel kan lezen, omdat er veel personages in voorkomen en veel dingen gebeuren. Ik heb tijdens het lezen een paar keer gehad dat ik een naam of verwijzing naar een gebeurtenis tegenkwam en niet meer wist wat ze daarmee bedoelde.  

De Conclusie

Zou je het boek nog een keer lezen?
Nee, ik denk het niet. Ik vond het verhaal niet leuk genoeg en ik irriteerde me soms echt enorm aan Ize. En het verhaal was soms wel voorspelbaar, wat ik niet zo leuk vind.

Zou je het boek aanraden?
Dat weet ik zo net nog niet. Als je erg van oorlogsverhalen houdt, is dit misschien wel een leuk boek voor jou. Maar anders zou ik het niet per se aan je aanraden.

Wat vind jij van boeken die bestaan uit twee verhalen die in elkaar verstrengelen?

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s