Recensie: The Bunker Diary – Kevin Brooks

Door: Celine

P_20180418_174707.jpgTitel: The Bunker Diary
Nederlandse titel: Bunkerdagboek
Auteur: Kevin Brooks
Genre: Young Adult, Thriller, Horror, Mystery, Fiction, Contemporary, Suspense
Gepubliceerd: 7 maart 2013 (VK)
Uitgeverij: Penguin (VK)
Pagina’s: 268
Bindwijze: Paperback
Prijs: €10,99

Op school moesten we voor Engels een boek kiezen uit zes verschillende die we zouden lezen en waar uiteindelijk een toets over zou worden gemaakt. Ik koos voor The Bunker Diary, omdat ik bij de andere of het boek al had gelezen (The Hunger Games), of het verhaal al wist en in het Nederlands wilde lezen (TFIOS en The Curious Incident with the Dog in the Night Time) of gewoon niet geïnteresseerd was (Don’t tell en The Boy in the Striped Pyjamas). Dus bleef er maar een boek over waar ik wel benieuwd naar was. Maar
vond ik er wat van?

Room meets Lord of the Flies, the Bunker Diary is award-winning, young adult writer Kevin Brooks’s pulse-pounding exploration of what happens when your worst nightmare comes true – and how will you survive?

I can’t believe I fell for it.
It was still dark when I woke up this morning
As soon as my eyes opened I knew where I was.
A low-ceilinged rectangular building made entirely of whitewashed concrete.
There are six little rooms along the main corridor.
There are no windows. No doors. The lift is the only way in or out.
What’s he going to do to me?
What am I going to do?
If I’m right, the lift will come down in five minutes.
It did. Only this time it wasn’t empty…

Mijn cijfer: …/10

De pluspunten:

  • Hoewel het idee niet per se origineel is, is het einde dat vooral wel. Dat had ik dus NIET verwacht!
  • Oké, dit boek?!

De minpunten:

  • Het is deprimerend. Heel erg deprimerend
  • Hoewel het verhaal rustig op gang komt, gaat het einde ineens super snel
  • Behalve Linus leer je de rest niet erg goed kennen
  • Voor jonge lezers is dit boek niet geschikt!

Wanneer Linus van de straat wordt geplukt en wakker wordt in een bunker, weet hij niet waar hij is en wat hij er doet. Samen met vijf anderen is hij opgesloten in een bunker, waar iemand boven alle controle heeft. Hoewel Linus genoeg plannen heeft om te ontsnappen, mislukken ze keer op keer. Kan hun enige hoop hun nog redden uit de bunker?

Fair doesn’t come into it.

Hoewel je Linus goed leert kennen, doordat het dagboek dat je leest van hem is, weet ik nu nog steeds weinig over de andere mensen in de bunker. Ja, ik weet dat Anja een makelaar is en Fred een junkie. Ik weet wat ze allemaal in hun leven deden, hoewel dat ook op de flaptekst van mijn editie stond. Maar verder? Verder weet ik bizar weinig over ze. En we kennen ze alleen hoe Linus ze kent. Hoe Linus ze vindt. Verder eigenlijk niks.

Daarnaast is het tof om te zien wat opgesloten in een bunker kan doen met mensen. Hun acties voelden meestal erg realistisch aan en ik vond The Man Upstairs echt vreselijk! Zijn acties waren gewoon niet normaal. Ik wilde gewoon die man (?) weghalen en die mensen redden!

The place was as dead as a graveyard.

Het verhaal kwam rustig op gang, iedereen kwam erbij, waardoor je ook verwacht dat alles ook even rustig eindigt… Nope! Niets is minder waar! Op het eind ging alles echt als een sneltrein. Het ene gebeurde en de volgende dag was het andere al aan de gang! Dat vond ik wel jammer, ik had graag gewild dat alles iets rustiger zou gaan.

En dan het einde! Ik weet gewoon niet wat ik van het einde moet zeggen! Het was bizar en niet wat ik had verwacht. Dat was wel gaaf, omdat je iets verwacht en dat het andere dan gebeurt. Dus ik had het toch niet anders gewild.

Toch vond ik het boek erg deprimerend. Er was geen glimlach, alles was zo negatief… Ik werd er gewoon niet goed van, dus als je niet tegen deprimerende dingen kunt, is niet echt een boek dat ik zou lezen!

En hoewel het allemaal zo deprimerend was, zat er echt een hilarisch raadsel in!

What’s the difference between a weasel and a stoat?

A weasel’s weasily recognized and a stoat is stoatally different.

Jep, hier heb ik wel even heel hard om moeten lachen.

En toen had ik het boek uit. Ik ging naar Goodreads, klikte op Read en toen wist ik het niet meer. Want hoeveel sterren moest ik dit bizarre boek geven? Ik ging de sterren na, maar niks voelde echt goed. Zou ik het dan gewoon 3 sterren geven, net zoals een boek waarvan ik niet echt weet wat ik ermee moet? Of misschien 4, omdat het zo’n apart boek is? Of toch 1 of 2, omdat het zo deprimerend was?
Ik wist het gewoon niet en besloot te doen wat ik ervoor nog niet had gedaan. Ik gaf het boek geen enkele ster. De druk van een aantal sterren kiezen was er af en ik ben tevreden met het resultaat. Dit voelt gewoon het beste. Dus daarom ook geen cijfer.

Conclusie

Zou ik het boek nog een keer lezen?
Nee! Sowieso is dit een boek die het beste is als je het voor het eerst leest, omdat alles dan nog een verrassing is. Daarnaast vind ik dit boek echt verschrikkelijk (niet dat het slecht is), dus om mij dan weer in het verhaal te moeten begeven? Daar kijk ik niet echt naar uit, nee!

Zou ik het boek aanraden?
Hmm, het is wel een goed en sterk boek en om de mensen te begrijpen die dood gaan door het einde van het boek, moet je toch wel eerst het verhaal lezen. Het liefste zou ik zeggen dat je dit boek niet moet oppakken omdat het zo hartverscheurend en verschrikkelijk is, maar toch heb je het nodig om het leven toch net iets beter te waarderen!


Heb jij ooit een boek geen enkele ster gegeven, omdat je niet wist hoeveel het verdiende?

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s