Recensie: De Jongen met de Lege Ogen – Jonathan Stroud

Door: Celine

WAARSCHUWING! Deze recensie kan spoilers bevatten voor de eerdere delen uit de serie!

P_20180331_105215.jpgOorspronkelijke titel: The Hollow Boy
Titel: De Jongen met de Lege Ogen
Serie: Lockwood & Co (#3)
Auteur: Jonathan Stroud
Vertaald door: Ineke van Bronswijk
Genre: Young Adult, Horror, Mystery, Fantasy, Paranormal, Ghosts
Gepubliceerd: 12 september 2016 (NL), 15 september 2015 (VK)
Uitgeverij: Uitgeverij Luitingh-Sijthoff (NL), Barnes & Noble (VK)
Pagina’s: 368
Bindwijze: Paperback
Prijs: €19,99

Iets minder dan twee jaar geleden (alweer zo lang geleden!) las ik de eerste twee delen van de serie. Ik vond het erg leuke boeken en wilde het derde deel graag lezen, hoewel het destijds nog niet uitgekomen was. Aan het einde van dat jaar verscheen de Nederlandse vertaling en natuurlijk wilde ik die lezen! Het boek kwam in de bibliotheek, maar niet in de filiaal waar ik normaal gesproken heen ga. Hij kwam in een filiaal waar ik nóóit kwam.
Dit jaar, toen ik naar de bibliotheek toe ging, ging mijn zus ook, maar dan naar die andere filiaal. Zo aardig als ze was, leende ze dit boek voor ons (mijn moeder leest ze ook). Dus kon ik er eindelijk in beginnen.

Lockwood & Co: spookachtig spannend, griezelig goed!

In dit derde deel van de Lockwood & Co-serie schieten Anthony Lockwood, George en Lucy te hulp bij een gruwelijke geestenuitbraak die Londen in zijn greep heeft. Scotland Yard staat machteloos. Eindelijk krijgt Lockwood & Co de kans om te laten zien dat ze de beste geestenjagers zijn.

Lockwood en zijn vrienden gaan ‘s nachts het geplaagde gebouw in. Alleen als ze het hoofd koel houden, kunnen ze hier overleven. Maar Lucy is jaloers op haar nieuwe collega Holly. Lockwood wordt geplaagd door een oud geheim en de duistere waarschuwingen van de Fluisterende Schedel voorspellen niet veel goeds. Wat zit er voor verschrikkelijks verborgen in de kelders?

Mijn cijfer: 9,5/10

De pluspunten:

  • Oh mijn Goden, die cliffhanger!
  • Schedel is echt fantastisch! Net als de andere personages, trouwens
  • Ook andere zaken, dus niet gelijk de big case, waardoor het des te realistischer is
  • Dat Stroud iedere keer weer nieuwe, originele zaken kan bedenken!

De minpunten:

  • Ik heb de eerste twee delen alweer een tijd geleden gelezen, dus waren sommige zaken onduidelijk voor mij. Waren het zaken die in de eerste twee boeken waren afgehandeld of waren het zaken die ze in de tussentijd hadden gedaan?
  • Lucy! Waarom ben je soms zo egoïstisch?!

Eerlijk is eerlijk, ik ben bang voor geesten. Vóór dit boek eigenlijk nog niet. Maar tijdens en erna wel. Ik vraag me af of ik veilig zou zijn voor geesten. Ik vraag me af hoe het zou zijn als er geesten waren in Nederland. Hoe het leven dan zou zijn. Maar ik vraag me ook af welk Talent ik zou hebben. Zou ik Luisteren, Zien of Tastzin hebben. Zou ik een Medium zijn of een ‘gewoon’ persoon? Die vragen schieten dan tijdens mijn hoofd tijdens het lezen. (Misschien kan ik er een apart artikel over maken en mijn antwoorden geven!)

Het begint eigenlijk al gelijk spannend: een zaak waar ze vochten voor hun leven. Dan wil je toch gelijk verder lezen? Maar ik wilde vooral verder lezen, omdat ik het vervolg van het einde van boek 2 wilde weten. Want hoewel ik de helft alweer ben vergeten van de eerste twee delen, zitten de einden nog vers in mijn geheugen gegrift. Dus, hoe ging dat verhaal verder? Later wordt er gelukkig op teruggeblikt.

Het fijne vind ik ook altijd, dat er meerdere zaken vooraf gaan, voordat de grote zaak begint. De zaak waar alles omdraait: de grote uitbraak in Chelsea. Dit kan alleen wel negatief werken, als je verwacht dat het hele boek om die zaak draait. Dit is alleen niet het geval en ik vond de extra zaken juist positief. Eén zaak zorgde er juist voor dat de derde zaak er voor hun kwam.

En met hun bedoel ik natuurlijk Lockwood, George, Lucy en… Holly?! Holly was – hoe zou ik het zeggen? –  een beetje apart. Niet apart als dat ze niet helemaal duidelijk was – integendeel – ze was gewoon anders. Een personage die ook anders was, was de Schedel. Hij is echt geweldig! Zijn opmerkingen maken de boeken gewoon zo leuk!

Maar Lucy toch. Ik vind haar soms toch wel een beetje gemeen tegen Holly. Ook in de Vlammende Geest is ze niet erg aardig, waardoor ik haar soms wel egoïstisch vind. Op andere vlakken lijkt ze ook helemaal niet te denken aan haar collega’s, waardoor die hun leven zowat moeten opofferen voor háár! Denk eens aan de rest, ja?!

En dan het einde. Oh mijn Goden! Het EINDE! Ik wilde gelijk in het vierde deel beginnen, om te zien hoe dát nou verder ging. Ik ben ondertussen begonnen in het vierde deel, dus ik kom er snel genoeg achter!

Conclusie

Zou ik het boek nog een keer lezen?
Ik betwijfel het. Als ik de boeken in bezit krijg ben ik wel van plan om de hele serie te herlezen. Anders is de kans klein. Hoewel ik de personages dan wel ga missen hoor! Vooral Schedel…

Zou ik dit boek aanraden?
JA! Natuurlijk moet je wel eerst de eerste twee delen lezen, dus zou ik gewoon de hele serie aanraden. Maar lees het! Ook al kan het soms misschien een beetje eng zijn… ze zijn leuk, oké?!
Geesten in boeken → Ja! of Nee!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s